माझं इंग्रजी तोंडी संभाषण कौशल्य सुरुवातीला चांगले असले तरी एकदम प्रो म्हणावे असे काही नव्हते. पण माझी इंग्रजी लिखाणकला आधीपासूनच बऱ्यापैकी चांगली होती.
मला पहिली नोकरीसुद्धा माझं ईमेल लिखाणकौशल्य आवडल्यामुळे मिळाली होती. माहिती तंत्रज्ञान क्षेत्रात काम करताना या कलेचा फारच उपयोग होतो. कारण तुम्ही तांत्रिकदृष्ट्या कितीही सक्षम असलात तरी जर तुम्हाला कुशल संवाद साधता येत नसेल तर खुप चांगल्या संधी हातच्या निघुन जातात.आपण पाठवलेल्या मेसेजला/ईमेलला जर `नक्की तुम्हाला काय म्हणायचं आहे?` असा प्रतिसाद आला तर समजवून जावे कि आपण संभाषणात कमी पडत आहोत. कार्यालयीन संवाद हा रुक्ष जरी असला तरी त्यामुळे कोणी दुखावला नाही गेला पाहिजे हे खूप महत्वाचे असते.
माझ्या माहिती तंत्रज्ञान क्षेत्रातील कारकिर्दीची सुरुवात एका लहान कंपनीतुन झाली. साडेचार वर्षे तिथे काम केल्यानंतर आमची कंपनी एका मध्यम कर्मचारी संख्या असलेल्या कंपनीमध्ये विलीन झाली. नवीन कंपनीमध्ये दोन महिन्यात पुण्यातच क्लाएंट साईडवर काम करण्याची संधी मिळाली. तिथे आमच्या कंपनीची टीम तिथल्या प्रॉडक्ट टीम बरोबर काम करणार होती.
टीम, प्रोजेक्ट आणि मॅनेजर सगळे काही नवीन होते. आम्हाला कुणाला एकमेकांबरोबर काम करण्याचा काही अनुभव नव्हता.
प्रोजेक्टच्या ज्या मोड्युलवर मी काम करणार होतो त्या तंत्रज्ञानाची माहिती आमच्या टीम मध्ये फक्त मला होती. तिथला आधीचा कोड एका परदेशी टीम ने लिहिला होता आणि त्या कोडची प्राथमिक चिकित्सा करण्याचे काम माझ्याकडे होते.
मी कोड पाहिला आणि माझ्या लक्षात आले की यामध्ये खूप गोष्टी उगीच किचकट केलेल्या आहेत तसेच कोड मध्ये खूप कमतरता आहेत. हे पाहून माझे डोके भणकले आणि त्या तिरमिरित मी परदेशी टीमला एक ईमेल लिहिला. टिम मधील सर्वांना त्या इमेल मध्ये मी सिसी केले.
आमच्या टीमचा मॅनेजर क्युबिकलमध्ये माझ्या मागेच बसत असे. दुसऱ्या दिवशी मी जरा लवकरच ऑफिसला आलो आणि पाहिले की मॅनेजर आधीच आलेला आहे. मॅनेजर एकाग्र होऊन काय वाचत आहे हे मी मॅनेजरच्या नकळत पाहिले. तेव्हा मला दिसले कि आमच्या क्लाएंट साईडच्या टीम मॅनेजरने माझ्या "त्या" ईमेल बद्दल एक मेल लिहिला होता आणि मला माझ्या ईमेल बद्दल समज द्यायला लावली होती. मॅनेजरचे लक्ष जाण्याआधी मी पटकन माझ्या जागेवर जाऊन बसलो.
मी माझा ईमेल चेक केला, तो ईमेल मला सिसी केलेला नव्हता. मी कालचा ईमेल उघडुन पुन्हा वाचला आणि मला तर समजले की खरंच मी चूक केली आहे. माझ्या ईमेलची भाषा हि कमांडिंग असुन समोरच्याला दुखावणारी आहे हे माझ्या लक्षात आलं.
थोड्याच वेळात माझ्या मॅनेजर ने मला हाक मारली. "शैलेश! इकडे येता का थोडावेळ?" (माहिती तंत्रज्ञान क्षेत्रात सर्व लोकं एकमेकांना अरे तुरे करतात पण आमचा मॅनेजर सर्वांना आदरार्थी बोलत असे). पुढे काय वाढून ठेवले असेल याचा अंदाज घेत मी मॅनेजरकडे गेलो.
मॅनेजर "बसा इथे!" आणि मी काल केलेला ईमेल उघडला गेला.
मॅनेजर "आता हे वाक्य बघा, आपण हे अजुन दुसऱ्या प्रकारे कसे लिहु शकतो?" असे एक एक करून माझ्या संपुर्ण ईमेलची बिनटाका शस्त्रक्रिया झाली. आमच्या पूर्ण संभाषणात कोठेही "तुला काही कळत का? तू स्वतःला शहाणा समजतो का? तुला माहिती आहे का इथल्या मॅनेजर ने मला काय ईमेल लिहिला आहे?" असे कोणतेही वाक्य बोलले गेले नाही किंवा मी किती चुकलो आहे असे सांगण्याचा बॉसिंग वॉल प्रयत्न केला गेला नाही जे मला अनपेक्षित होते. माझी मलाच लाज वाटली. अशा प्रकारेसुद्धा फक्त ईमेलवरच नाही तर समोरासमोर प्रसंग हाताळले जाऊ शकतात हे समजले आणि मॅनेजर बद्दलचा माझा आदर आणखी वाढला.
माझ्या लिखाण कौशल्याच्या गर्वाचा वटवृक्ष एका क्षणात जळून खाक झाला होता. माझ्या डोळ्यात झणझणीत अंजन घातले गेले होते. त्यानंतर मॅनेजरच्या आणि माझ्या कार्यालयीन आणि बिगरकार्यालयीन खूप चर्चा झाल्या पण त्यात या विषयावर कोणतीही चर्चा किंवा साधा उल्लेखही झाला नाही. अशा प्रकारचा मॅनेजर मिळणे हे मी माझे भाग्यच समजतो. नाहीतर आरडाओरड करून मला दरडावुन न्युनगंड निर्माण करणे तेव्हा मॅनेजरला काही कठीण नव्हते.
मजेशीर गोष्ट म्हणजे या प्रसंगानंतर मी एकदा "उत्कृष्ठ ईमेल कसा लिहावा" या विषयावर एक कार्यशाळा अटेंड केली होती. तेव्हा आम्हाला सर्वांना विविध प्रसंग देऊन `अशा वेळी तुम्ही काय ईमेल केला असता` यावर लिखाण करायला सांगितले गेले. मोठ्या पटलावर एकाएकाचे ईमेल वाचुन वक्ता चुका दाखवून दुरुस्त करत होता. जेव्हा जेव्हा माझा ईमेल तिथे येई तेव्हा तो वक्ता बोले "यात काही बदल करण्याची गरजच नाही". असे तीन चार वेळा झाल्यावर त्याने विचारले की "हे ईमेल कोण लिहीत आहे? शैलेश कोण आहे?". मी हात वर केला. तो वक्ता बोलला "खर सांगू का? तुम्हाला या कार्यशाळेची गरज नाहीये. तुम्हाला कसं लिहायचं हे माहीत आहे." त्यावेळी फक्त मी स्वतःशी हसलो आणि मॅनेजर बरोबर घडलेला प्रसंग झरकन डोळ्यासमोरून तरळून गेला.
अशा मॅनेजरच्या हाताखाली घडलेले उद्याचे मॅनेजरसुद्धा नक्कीच इतरांना आपल्याला राबवायला दिलेला रिसोर्स म्हणुन न पाहता एक माणूस म्हणुन घडवतील.
No comments:
Post a Comment